سنسورهاي حفاظتي
طي ساليان متمادي بر مبناي مفهوم «آشکارسازي فعاليت غيرمجاز» وسايل مختلفي جهت تشخيص و اعلام و فعاليت غيرمجاز به کار گرفته شده است و اين امر به مرور به توليد طيف گستردهاي از سنسورهاي حفاظتي منجر شده است. اين سنسورها بر مبناي اصول فيزيکي، جنبهها و نشانههاي مختلف يک فعاليت را تشخيص داده و آشکارسازي مينمايند و ميتوان آنها را به صورتهاي مختلف دستهبندي نمود.
سنسورها بر مبناي محيطي که در آن نصب ميشوند به دو دسته اصلي تقسيم ميشوند که عبارتست از سنسورهاي محيط داخلي (Internal Detectors) و سنسورهاي محيط بيروني (External Detectors). سنسورهايي که در محيط داخل ساختمان به کار ميروند در محدوده دمايي بين +5 تا +45 درجه سانتيگراد بهترين عملکرد را دارند و در ساخت آنها تمهيدات خاصي جهت حفاظت در برابر شرايط محيطي نظير نفوذ غبار يا رطوبت ديده نشده است. سنسورهايي که در محيط بيرون ساختمانها و در محوطههاي باز استفاده ميشوند به طور معمول ميبايست در محدوده دمايي -20 تا +65 درجه سانتيگراد عملکرد مطلوب را دارا باشد و همچنين وجود باران، برف، مه، باد و غبار بر عملکرد آنها تاثير قابل ملاحظهاي نداشته باشد.
بر مبناي روش عملکرد، سنسورها به دو دسته کلي تقسيم ميشوند که عبارتست از سنسورهاي غيرفعال (Passive Detectors) و سنسورهاي فعال (Active Detectors).
سنسورهاي غيرفعال يا Passive بر مبناي اصول فيزيکي کار ميکنند که نيازمند توليد منبع انرژي خاص نميباشد. در واقع اين سنسورها انواع مختلف انرژي موجود در محيط مورد حفاظت را بررسي و کنترل ميکنند و تغيير مقدار يا مشخصات يک نوع انرژي براي سنسور نشاندهنده وجود فعاليت در محدوده پوشش سنسور است. سنسورهاي فعال يا Active سنسورهايي هستند که نوعي از انرژي را به محيط مورد حفاظت ارسال ميکنند و سپس تغييرات و اغتشاشات ايجاد شده در اين انرژي را به منظور آشکارسازي فعاليت غيرمجاز بررسي و آناليز ميکنند.
بر مبناي مشخصات فيزيکي محيط يا سطح تحت پوشش يک سنسور، سنسورها به چهار دسته عمده تقسيم ميشوند که عبارتند از سنسـورهـاي نقـطهاي (Point Detectors)، سنسورهاي خـطي (linear Detectors)، سنسـورهاي سطـحي(Surface Detectors) و سنسورهاي حجمي (Volumetric Detectors).
همانگونه که از اسامي اين دسته ها مشخص ميشود اين سنسورها بسته به نوع محل تحت پوشش يک نقطه، يک خط مستقيم، يک سطح يا يک حجم از محيط مورد حفاظت را پوشش ميدهند.
1-1-1- سنسورهاي محيط داخلي غير فعال (Internal Passive Detectors)
متداولترين سنسورهاي غيرفعال براي کاربردهاي داخلي ساختمان بهصورت زير دستهبندي ميشوند:
- سنسورهاي نقطهاي شامل کنتاکت الکترومکانيک و سنسور وزني
- سنسور خطي شامل مادون قرمز غيرفعال با پوشش خطي
- سنسورهاي سطحي شامل سنسور سيمي يا فويلي و سنسور اينرسي
- سنسورهاي حجمي شامل مادون قرمز غيرفعال (PIR)، ميکروفون آکوستيک، سنسور شکستن شيشه و آشکارساز حرکت در تصوير دوربين
1-1-2- سنسورهاي محيط داخلي فعال (Internal Active Detectors)
اصليترين انواع سنسورهاي فعال براي کاربرد در محيط داخلي بهشرح زير ميباشند:
- سنسور نقطهاي شامل کنتاکت مغناطيسي
- سنسور خطي شامل ديواره مادون قرمز فعال (IR barrier)
- سنسورهاي حجمي شامل سنسور مايکروويو باياستاتيک، سنسور مايکروويو دوپلر و سنسور مافوق صوت دوپلر
1-1-3- سنسورهاي محيط بيروني غيرفعال (External Passive Detectors)
سنسورهاي محيط بيروني غيرفعال در انواع زير موجود مي باشند:
- سنسور نقطهاي شامل کنتاکت الکترومغناطيس
- سنسورهاي خطي شامل مادون قرمز غيرفعال با پوشش خطي و سيم تحت کشش (Taut Wire)
- سنسورهاي سطحي شامل كابل ميكروفوني، سنسور اينرسي و سنسور وزني دفني
- سنسور حجمي شامل آشکارساز حرکت در تصوير دوربين
1-1-4- سنسورهاي محيط بيروني فعال (External Active Detectors)
متداولترين سنسورهاي فعال جهت کاربرد در محيط بيرون ساختمان و فضاي باز عبارتند از:
- سنسور نقطهاي شامل کنتاکت مغناطيسي
- سنسور خطي شامل ديواره مادون قرمز فعال (IR barrier)
- سنسور سطحي شامل فيبر نوري
- سنسورهاي حجمي شامل ديواره مايكروويو، مايکرويو منواستاتيک، كابلهاي تشعشعكننده و ميدان مغناطيسي
