کارت سيستم کنترل تردد
در سالهاي گذشته کارتي که براي سيستمهاي کنترل تردد سازندگان مختلف مورد استفاده قرار ميگرفت، اختصاصي بود و سازندگان سعي داشتند بهرهبردار را راضي کنند که کارت آنها از رقبايشان بهتر است و ويژگيهاي ديگر سيستم مثل کل هزينه و قابليت اطمينان سيستم برايشان مهم نبود. اما امروزه سيستمهاي تمامي سازندگان ميتوانند با استفاده از اکثر فناوريهاي موجود کارت نصب شود.
1-1-1- کارت نوار مغناطيسي (Magnetic Card)
کارت با نوار مغناطيسي در حال حاضر يکي از شناسههاي معتبر در سيستمهاي حفاظتي و امور مالي است. اين کارتها بهآساني با سيستمهاي حضور و غياب هماهنگ شده و نيازي به تنظيم مجدد ندارند.
پس از اينکه کارت با نوار مغناطيسي از کارتخوان عبور داده شد، اطلاعات کدگذاري شده آن بازيابي شده و از طريق کارتخوان به سيستم کنترل تردد وارد ميشود. اين اطلاعات شامل کد بهرهبردار،کد شرکت سازنده کارت و شماره کارت ميباشد که کدهايي منحصر به فرد است.
مقياس کيفيت در نوارهاي مغناطيسي، ميزان چسبندگي (Coercively) بر حسب استد (Ousted) است. هر چه ميزان استد بيشتر باشد، مقاومت کارت در برابر سايش احتمالي بيشتر است. کارتهاي بانک داراي 300 تا 400 استد مي باشند و نوار بسيار سبک قهوهاي رنگي دارند. کارتهاي امنيتي چسبندگي در حد 4000 استد و نوار مشکي رنگ دارند. کارت با چسبندگي بالا به سختي کپيبرداري ميشود و عموما حتي از روي عمد هم نميتوان آن را ساييد.
1-1-2- کارت بدون تماس (Contact less Card)
کارت بدون تماس نمونهاي از خانواده کارتهاي مجاورتي (Proximity Cards) است که بدون تماس مستقيم با کارتخوان عمل مينمايند. اين کارت از نمونههاي مدرن در فناوري کارت ميباشد که سازندگان بسياري آنرا توليد نموده و رقابت در اين حوزه موجب تبادل ميان کارتها و کارتخوانهاي سيستمهاي مختلف گرديد.
کارت بدون تماس با فرکانس 125 KHZ کار ميکند. با قرار دادن کارت در نزديکي کارتخوان، انرژي از کارتخوان به مدار داخلي کارت ساطع ميشود و کارت پالسي کم انرژي را که شامل کدهاي خاصي است، توليد مينمايد. بسته به انرژي يا اندازه کارتخوان، کارت از فاصله 5 تا 100 سانتيمتر قابل استفاده است.
در برخي از نمونههاي اين نوع کارت اطلاعات مربوط به سازنده و شماره کارت بهطور ثابت نوشته شده و غير قابل تغيير است و در نمونههاي ديگر مقدار کمي اطلاعات در حد چند بايت قابل نوشتن بر روي کارت ميباشد و بهرهبردار ميتواند براساس نياز خود آنرا برنامهريزي نمايد. کپي کردن اين کارتها دشوار و تقريبا غيرممکن است.
1-1-3- کارت Mifare
با گسترش استفاده از کارتهاي الکترونيک کاربردهاي متعددي براي اين کارتها ابداع شده و در حال تکميل و توسعه ميباشند. کاربردهاي جديد نيازمند ذخيره اطلاعات بيشتري از صاحب کارت ميباشد و همچنين مبادله اين اطلاعات با کارتخوان ميبايست با سرعت بيشتري انجام شود. بنابهاين دلايل نسل جديدي از کارتهاي مجاورتي به بازار عرضه شد که بافرکانس 13.56 MHZ کار ميکند و حافظه قابل برنامهريزي در حد چند کيلوبايت بر روي آن پيشبيني شده است.کارتهاي Mifare نمونه متداول اين محصولات هستند. بهوسيله اين کارتها اطلاعات شخصي و کاري افراد نظير اطلاعات پزشکي، مالي و اعتباري نيز در کارت قابل ذخيرهسازي است و بهاينترتيب با مطرح شدن هر کاربرد جديد ميتوان برنامهريزي کارتها را بهگونهاي اصلاح نمود که افراد با کارت خود علاوه بر تردد در مجموعه، از کاربردهاي جديد نيز با همان كارت استفاده نمايند. مبادله اطلاعات بين کارت Mifare و کارتخوان با رمزگذاري و روشهاي پيشرفتهتر صورت ميپذيرد بهطوريکه امکان جعل کارت يا تشخيص اطلاعات مبادله شده بين دستگاهها بسيار کم خواهد بود. استفاده از اين کارتها به سرعت در حال گسترش ميباشد.
1-1-4- کارت Wiegand
در حقيقت، Wiegand فناوري "مجاورت بسيار نزديک" است. با عبور کارت از کارتخوان، سيمهاي ريز درون کارت اثر Wiegand درون کارتخوان توليد ميکنند که موجب ايجاد بيتهاي داده ميگردد. بهعلت وابستگي اين فناوري به تماس، کارت و کارتخوان کاملا عايقبندي شده و مقاوم ميباشند و از دوام بالايي برخوردارند.
با رواج کارتهاي wiegand، سازندگان کارتخوانها دريافتند که براي مطابقت کارتها با تمامي سيستمهاي اصلي در بازار، بايد کارتخوانهاي خود را مطابق با wiegand نمايند.اين طرح منجر به "واسط wiegand" گشت و مفهوم آن به صورت عملي توانايي انتخاب تقريبا تمامي انواع کارتخوان از سازندگان مختلف و ارتباط آن با تقريبا تمامي سيستمهاي کنترل را فراهم آورد. کپي کردن کارتهاي wiegand نيز بسيار دشوار ميباشد.
1-1-5- روشهاي زيستسنجي (Biometrics)
هرگاه بهرهبردار بخواهد دقيقا بداند که چه کسي به محوطه وارد شده است، سيستمهاي زيستسنجي بهترين و احتمالا تنها گزينه موجود است. با وجود کاهش قيمتها در سالهاي اخير، هنوز قيمت اين سيستم بالاست. درمقايسه با سيستمهاي ديگر با قيمتهاي مشابه، برتريهاي امنيتي اين سيستم بسيار بالاتر است.
عموما، سيستمهاي زيستسنجي دسترسي کندتري نسبت به سيستمهاي کارتخوان فراهم ميکنند. مثلا براي ورود به پارکينگ و باز شدن درب، شبکيه چشم فرد بايد اسکن شود و در صورت تاييد اجازه ورود داده شود. تمامي سيستمهاي زيستسنجي احتياج به روند ثبتنام دارند که شامل نمونهبرداريهاي متعدد از کاربر و هماهنگ کردن آن نمونه با PIN يا شماره کارت تردد ميباشد. وقتي کاربر مقابل اسکنر زيستسنجي قرار ميگيرد، بايد ابتدا PIN خود را وارد يا کارت خود را بزند. سپس سيستم بانک داده ثبت کاربر را جستجو و ورودي را با نمونهاي موجود مقايسه ميکند. در حقيقت اسکنر دستگاه، مقايسه يکبهيک انجام ميدهد.
اساس کار تمامي سيستمهايي که در ذيل بررسي ميشوند، يکسان است. انتخاب سيستم بستگي به شرايط کاربري دارد؛ براي مثال سيستمهاي صوتي در فضاي باز عملکرد خوبي ندارد. قابليت عبور، نوع کاربر و توانايي ارتباط با سيستمهاي کنترل تردد موجود يا ارائه شده را ميتوان از جمله عوامل ديگر بيان نمود.
